Podróż wizy studenckiej: sukces z USA do Portugalii

Dlaczego zdecydowałeś się przeprowadzić do Portugalii?

Po spędzeniu dwóch tygodni w Portugalii w tym roku zdałem sobie sprawę, że czuję się bardziej zgodny ze stylem życia europejskim. Moje obserwacje wskazują na wyższy standard doskonałości w tym, jak ludzie dbają o siebie w codziennych interakcjach społecznych, lepszy dostęp do zdrowego stylu życia oraz ogólną piękność środowiska fizycznego zarówno w przyrodzie, jak i architekturze. Doświadczenie to lepiej pasuje do osoby, którą chcę stać się, i doświadczeniu, jakie miałem w USA w ciągu ostatnich kilku lat. Po zakończeniu mojej ostatniej pracy, gdy byłem w okresie przejściowym, zdecydowałem się podjąć studia magisterskie z socjologii w Lizbonie, aby rozwijać się zawodowo i edukacyjnie. Motywuje mnie chęć lepszego wyrażania moich pomysłów i ich substancjalnego rozwoju poprzez naukę w międzynarodowym środowisku, poza moją poprzednią edukacją wyłącznie w Stanach Zjednoczonych. Po dziesięciu latach doświadczenia zawodowego w dziedzinie dostępu do edukacji, rozwinąłem obserwacje i pomysły przedsiębiorcze, które uważam, że mogę w pełni przetestować i eksplorować, mieszkając w Portugalii i ucząc się w ramach tego programu magisterskiego.

Moje rodzice również zdecydowali się przeprowadzić do Portugalii, gdy wchodzą na emeryturę. Nasza wspólna decyzja odzwierciedla nasz wspólny cel życia w miejscu, które pozwoli nam lepiej opłacać codzienne koszty życia, jednocześnie przyjmując wartości związane z kontaktami i zdrowym stylem życia.

Kiedy po raz pierwszy zdecydowałeś się na Portugalię, jak wyobrażałeś sobie, że będzie wyglądać codzienność, a jak porównasz swoją obecną rutynę w Lizbonie?

Kiedy po raz pierwszy zdecydowałem się przeprowadzić się do Portugalii, wyobrażałem sobie, że będzie to podobna struktura do rutyn, jakie stworzyłem w innych miastach. Bez względu na to, gdzie mieszkam, muszę znaleźć swoje ulubione sklepy spożywcze, studio fitness, chiropraktora, ścieżkę spacerową z naturą, społeczność śpiewaczą, miejsce na tańce towarzyskie i miejsce do próbowania nowych doświadczeń. Moja obecna rutyna w Lizbonie zawiera wszystkie elementy, których potrzebuję, aby czuć się zdrowo i ugruntowany.

Poza dwutygodniową wizytą i przeprowadzką twoich rodziców, jakie były trzy główne czynniki, które przekonały cię, że Portugalia, a zwłaszcza Lizbona, jest właściwym następnym krokiem?

Lizbona ma reputację miasta artystów, doceniając tęsknotę (saudade) i przyciągając talenty z całego świata, co dla mnie ma ogromne znaczenie. Od czasu, gdy tu jestem, odkrywam wszędzie okazje, aby traktować siebie poważniej w mojej karierze, w relacjach międzyludzkich i w sztuce. Czułem się zaproszony na każdym rogu, aby śmiało przyjąć swoje własne potencjał. W przeciwieństwie do tego, moje doświadczenia w Stanach często wiązały się z kulturą obrony swojej strefy komfortu i poświęcaniem się wątpliwościom, co, jak sądzę, hamuje ludzi w wykorzystywaniu swoich mocnych stron i życiu pełnym spełnienia i szczęścia. Byłbym niesprawiedliwy, gdybym nie przyznał, że sam byłem częścią tych przekonań, i pracuję każdego dnia, aby uwolnić się od nich.

Jak wybrałeś swój program magisterski w Portugalii?

Szukałem programów magisterskich z socjologii prowadzonych w języku angielskim, a ISCTE było jedną z nielicznych opcji z realnym terminem.

Od złożenia wniosku w Konsulacie w Newark do zatwierdzenia wizy, jak długo trwał każdy etap? Gdzie wystąpiły wąskie gardła, a co wyróżniało Konsulat w Newark?

Dostałem się na moje studia magisterskie pod koniec maja, złożyłem wniosek w ostatnim tygodniu czerwca, miałem spotkanie 15 lipca, otrzymałem wizę 25 sierpnia i poleciałem do Lizbony 29 sierpnia. Byłem prawdopodobnie bardzo szczęśliwy, ponieważ wizy studenckie zwykle zajmują więcej czasu, ale moja pracowniczka poprosiła o przyspieszenie, ponieważ zależało to od mojego statusu studenta.

Które dokumenty lub wymagania D4 okazały się nieoczekiwanie trudne, a jak sobie z nimi poradziłeś?

Najtrudniejszym zadaniem było udowodnienie, że posiadam 12 500 USD. Musiałem być kreatywny, aby „wstrząsnąć drzewem pieniędzy”, tak mówiąc. Mogę opowiedzieć więcej o tym, jak rozwiązałem ten problem, ale tylko prywatnie — nie w formie pisemnej.

Jak zaplanowałeś mieszkanie, bankowość i ubezpieczenie zdrowotne na tydzień przyjazdu do Lizbony, a co byś zrobił inaczej?

W sprawie ubezpieczenia zdrowotnego skorzystałem z ubezpieczenia podróży Schengen. W przypadku bankowości otworzyłem konto w Caixa Geral de Depósitos — przychodzą do szkoły i pomagają w rejestracji.

Jak budżetowałeś koszty nauki, koszty utrzymania i koszty uruchomienia? Czy używałeś jakichś narzędzi lub zasad, które okazały się realistyczne?

Mój budżet wynosi 1500 euro miesięcznie. Koszty nauki wynoszą mniej niż 4000 dolarów łącznie za dwa lata, co jest minimalne w porównaniu z czymkolwiek w USA.

Co pomogło Ci szybko zbudować życie? Co było najtrudniejsze społecznie lub kulturowo na początku?

Czas pokazuje, kto jest wiarygodnym przyjacielem, a kto jest tylko ciekawą nową osobą do poznania. Nie ma takiej rzeczy jak szybcy przyjaciele.

Wiele znajomych twarzy spotyka się między programem Master’s, treningami, zajęciami tańca i chórem. Wymaga to wysiłku, aby nawiązać kontakt po zajęciach, a następnie konsekwencji, aby zbudować zaufanie.

Dziś jest dobrym przykładem: poznałam nową przyjaciółkę z mojej klasy ballet-fit; okazało się, że obie pochodzimy z New Jersey i widzimy się co tydzień, więc usiadłyśmy nad rzeką i porozmawialiśmy. Później spotkałam się z nową przyjaciółką z chóru, ponieważ obie interesujemy się prowadzeniem warsztatów z wokalnej improwizacji.

Najtrudniejszą częścią jest nauka języka portugalskiego, ponieważ wymaga cierpliwości. Wydaje się, że istnieją dwa światy tutaj: międzynarodowi mówiący po angielsku i lokalni Portugalczycy. Chcę doświadczyć kultury Portugalii i mieć portugalskich przyjaciół, dlatego ważne jest poprawienie moich umiejętności językowych. Polecam kurs poziomu A1 w Lisbon Language Cafe i indywidualne lekcje z Preply.

Poznałam moją pierwszą przyjaciółkę, Ann, lokalną przewodniczkę, w brazylijskim salonie paznokci. Poznałam jednego z moich najbardziej wpływowych przyjaciół na imprezie tanecznej, ponieważ zauważyłam jego umiejętności taneczne z drugiej strony pokoju. Zbliżyłam się do mojej francuskiej współlokator, Flory, w ciągu ostatnich kilku tygodni, ponieważ jestem już 3 miesiące w moim nowym życiu tutaj. Trwa czas, aby zbudować coś wartego.

Co chciałbyś wiedzieć o portugalskiej biurokracji, usługach lub codziennych normach przed przeprowadzką?

Nie możesz opuścić Portugalii, gdy czekasz na umówione spotkanie z AIMA. Wszystko, co wydaje się szybkim procesem, jest wolne, przestarzałe i nieorganizowane. Pomyłkowo wpisałem nieprawidłowy kod do bankomatu, więc zabrał mi kartę i anulował ją. Potem nie mógłem uzyskać dostępu do swoich pieniędzy przez tydzień, mimo że rozmawiałem z wieloma pracownikami banku w celu uzyskania wsparcia. Takie przykłady zdarzają się cały czas.

Czego żałujesz, że nie wiedziałeś o pakowaniu, wysyłaniu, terminach lub ustawieniu telefonu/banku/umowy najmu przed wyjazdem?

Poszedłem na kompromis i wciąż miałem cztery walizki. Żałuję, że nie zabrałem więcej przedmiotów do komfortu. Musiałem ponownie kupić zimowe ubrania, ponieważ nie zmieściły się.

Dlaczego wybrałeś AnchorLess, kiedy zaangażowałeś ich i jakie korzyści odczułeś?

Moje rodzice korzystali z AnchorLess, więc miało sens uprościć moje procesy. Nie miałem znajomości w Portugalii, gdy to się zaczęło, więc AnchorLess wypełnił tę lukę, oferując recenzje prawników, znajomość procesu oraz lokalną wiedzę na temat norm kraju i języka.

Czy zauważyłeś/au poprawę w swoim stylu życia po przeprowadzce do Portugalii? Które?

Tak! Świeższe jedzenie i więcej spacerów sprawiają, że czuję się bardzo dobrze w swoim ciele. Jestem także bardziej odważna i pewna siebie, ponieważ widzę, jak radzę sobie w wielu nowych sytuacjach - od nauki korzystania z transportu publicznego w nowym kraju, po wystąpienie na scenie podczas slam poetry.

Ogólnie wydaje się, że nastąpiła zmiana w moich przekonaniach, ponieważ musiałam być tak napędzana, aby szybko stworzyć przyjemne systemy życia. Przyjmuję każdy dzień jako dar i czcę go, będąc otwartym na to, kogo mogę poznać (lub spędzić z nimi czas) i co mogę z nimi zbudować, korzystając z tego, co mamy do dyspozycji teraz, jak jesteśmy.